Zondag: Miranda de Ebro

Halelluha, gisteren en las tardes zijn wij ingetreden in het Convento van Miranda de Ebro, althans in het daar gevestigde hospederia. Een goede zet, want de volgende twee nachten slapen we hier voor de prijs van een nacht in Burgos. En we beschikken hier over een extra ruime kamer met een mooi ingerichte en even ruime badkamer...

Vrijdag en zaterdag: Burgos

Voor elke bezoeker van Noord-Spanje is de stad Burgos uiteraard een verplichte stopplaats. De stad is ook bijzonder. De kathedraal is een wonder op zich (ook weer te bezoeken met prima audiogids - zoals in Leon ook weer beschikbaar in het Nederlands). En het loont de moeite om eens rustig te kuieren in de straatjes errond.

Woensdag en donderdag: Leon

Woensdagmorgen: het is tijd om Villafranca definitief vaarwel te zeggen (neen, we gaan toch niet hier naartoe verhuizen). Met de bushaltes is er iets raars aan de hand. Om negen uur is er een rechtstreekse bus, via Ponferrada, naar Leon en om kwart voor tien is er een bus naar Ponferada waar we kunnen overstappen naar Leon. Alleen zijn de halte van beide bussen elk aan het andere eind van Villafranca. Nu ja, we opteren voor oplossing 2. 

Maandag en dinsdag: Villafranca del Bierzo

Toen we hier negentien jaar geleden met de fiets arriveerden vanuit Ponferrada, amper 26 km verderop, besloten wij meteen daar de rest van de dag te blijven. Sterker nog, na die dag wist ik het zeker: als wij ooit naar Spanje zouden verhuizen, was dit beslist een bestemming met stip. Maar ja, tussen droom en daad...

Zondagsrust in Lugo

 

Zondag. Gisterenavond nog met de bus van Ribadeo tot hier doorgereisd. Een heel mooi, anderhalf uur durend traject door de Picos.

En op zondag rusten de reizigers. We gaan de ommuurde stad verkennen. Een mooie kathedraal, dat wel, al heeft ze een bizarre architectuur. Door hun drang naar heiligheid hebben de Lugonaren  het hele gebouw vol Kapellen gebouwd, tot in het middenschip toe.  Dat maakt dat het hoofdaltaar en het koorgedeelte a.h.ware een aparte kapel tussen de vele andere vormen.

Zaterdag : het mooiste treintraject

Zaterdag. Vandaag gaat het gebeuren, dat waar we al negentien jaar van dromen: we gaan nog eens met het Feve-treintje rijden. We kennen het nog van onze terugreis uit Santiago de Compostela, nu 19 jaar geleden. Feve - inmiddels gefusioneerd met grote zus Renfe - is een maatschappij die een smalspoornetwerk tussen Ferrol en Bilbao uitbaat. Denk aan een soort tram of metrotrein in openlucht die zich een weg kronkelt tussen, over en waar nodig door bergen en dalen en langs de zeekust met zijn overal even mooie branding.

Vrijdag: de lange mars

Vandaag staat in principe onze meest verre tocht op het programma: van Ourense in het zuiden van Galicië reizen we naar Ferrol in het Noorden. Gelukkig is de trein heel comfortabel (en op tijd, men zegge het voort in Belgie). Hij is ook heel snel: tegen een topsnelheid van 225 km per uur op sommige stukken van het traject brengt hij ons in minder dan anderhalf uur naar A Coruna. Dan nog een uurtje gezapig boemelen en we komen tegen 16 u aan in Ferrol.

Donderdag: naar Ourense

Vandaag weer de trein op naar Ourense, ooit de hoofdstad van Galicie. Heb ik al verteld dat het landschap overal mooi is? Vandaag rijden wij vooral door veel groen.

Over Ourense zelf gesproken: de twee must seens zijn echt de moeite. Nooit zo'n grote en schandalig rijke kathedraal bezocht (hoeveel scheepsladingen goud hebben ze daarvoor alleen al uit Midden- en Zuid-Amerika geroofd?) En de Romaanse brug uit de 12de eeuw is ook een pareltje. En ja hoor, de pleintjes waren ook weer top, tot een kot in de nacht...

Woensdag: naar O Grove aan de kust.

Dirk had ons gezegd dat we zeker eens tot aan de Atlantische kust boven Portugal moesten gaan. Gelijk had hij, de Rias Baixas zijn zeker een bezoek waard. Alleen heeft Sint Immobilia zich hier ook weer genesteld. Tussen de vele gebouwen door kan je nog zien hoe mooi het hier ooit overal moet zijn geweest.

Gelukkig bouwen we nog niet op zee. Dat uitzicht is voorlopig nog niet bedorven! Maar kom, het haventje is nog altijd idyllisch en de mariscos smaken nog altijd goed. Een wandeling langs de kust en over de brug naar het eiland Toxa maakten de dag meer dan goed.

Dinsdag Pontevedra

Vanmorgen de trein genomen naar Pontevedra. Een heel moderne en comfortabele trein overigens. Het station ligt een eind buiten het historisch centrum. Dus stappen we een klein half uur met onze valies(jes) door de eindeloze rijen blokkendozen die elke Spaanse stad rijk is. Het contrast met het historisch centrum kan niet groter zijn: smalle straatjes waar alleen de auto's die er echt moeten zijn doorkomen en vooral veel oergezellige intieme pleintjes. Ons hotel ligt aan zo'n pleintje, we hoeven de lift naar beneden maar te nemen en "dos vinos blancos" te zeggen...

Pagina's

Abonneren op Hoog op de gele wagen.. RSS